عبارت «چرندپرند» در زبان فارسی به معنای سخنان بی‌سروته و بی‌اساس است. در زبان ژاپنی نیز واژه‌ای با معنا و تلفظی بسیار نزدیک وجود دارد: ちゃらんぽらん (چَرَن پُرَن).

«چرند و پرند» همچنین نام ستونی از روزنامه صور اسرافیل در دوره مشروطه است که علی‌اکبر دهخدا، نویسنده، طنزپرداز و لغت‌شناس ایرانی، با شوخ‌طبعی و به زبانی که مردم کوچه و بازار می‌فهمند نقدهای اجتماعی خود را در آن بیان می‌کرد.

با وام‌گرفتن این واژه‌ی آشنا برای ایرانیان و ژاپنی‌ها، و به رسم دهخدا، در پی آنیم که «چرندپرند» روزگار مردم دو کشور را به زبانی ساده روایت کند.

به رسم‌ها و عادت‌های کوچک زندگی روزمره و آن‌چه که در ظاهر بدیهی به نظر می‌رسد نگاه می‌کنیم و جذابیت‌های نهفته در آن‌ را می‌جوییم.